FAT BELLY FAMILY (PL)

Michał Frydryszak
FAT BELLY FAMILY (PL)
Fat Belly Family - weterani wojen z dietą, zdrowym trybem życia i  nadwagą umysłową. Od wielu lat walczący o pokój i równouprawnienie dla głodnych i spragnionych ciężkich dźwięków. Siła tłustego brzmienia, grubych bitów i czekoladowych dźwięków. Wielokulturowy kolektyw muzyczny.
 
 
 
 
 
Damian "Zostaw to, kur%&!" Ukeje - wycie, rapowanie, beatbox, szlachtowanie wrogów mieczem oburęcznym, psucie klawiszy
Posiadacz największego bicepsu w zespole, wielki fan Perfectu. Autor 4 płyt solowych, obecnie nie pracujący w służbach specjalnych żadnego znanego nam kraju. Posiada prawdopodobnie 18pkt. karnych na prawie jazdy. Zupełnie słusznie.
Tomek "Światu" Jóźwiak - rzępolenie, metafizyka, kupowanie samochodów
Posiada niesamowite zdolności - np. nastrojenia gitary w trakcie solówki. Jeśli ktoś nie słyszał, jak brzmi wielki soczysty płat mięcha z jakimś sosem, to musi posłuchać Tomka. Tomek jest wegetarianinem. Jako jedyny w zespole ma stały kontakt z siłami wyższymi. Niestety jednostronny.
Michał "Michał Frydryszak" Frydryszak - dudnienie, kiepskie wyprowadzanie psów, jpg/html, chodzenie spać o 19.30
Zauważony przez samego Mietka Jureckiego (jakby zauważenie Michała  gdziekolwiek było jakieś trudne...) Jedyny członek zespołu, który brzmi, jak wygląda. Gdy gra lekko i melodyjnie (a potrafi), robi minę, która przypomina zdziwionego kreta. Prawdopodobnie nie jest zdziwionym kretem.
Piotr "Pietia" Leoszewski - ustawianie za wolnego tempa, tuptanie, szukanie zielonego Kubusia
Muzykalność wyssał z mlekiem ojca, jakkolwiek to brzmi... Jeden z  takich perkusistów, który bez problemu potrafi "pomacać" perkusję przy  balladzie tak, że zakrztusisz się piwem, jak zachce mu się odrobinkę  mocniej... Tak, tak, koleżanko...
Borys "Przepraszam" Sawaszkiewicz - klawiaturzenie, wycie, wchodzenie na tiry
Uzdolniony alpinista. Ma wszystko co potrzebuje prawdziwy muzyk, czyli odpowiednio rozwiniętą umiejętność mądrzenia się. Oprócz tego potrafi grać na klawiszach do tego stopnia, że w momentach nudy pisze hymny dla lóż masońskich. Lubi sobie iść gdzieś na piechotę. Nie posiada kolan. 
W ciągu ostatnich lat grupie udało się uzyskać kilka zjawisk wartych wypunktowania:
  • I miejsce oraz 3 wyróżnienia na Zlocie Fanów Fortyfikacji Boryszyn 2010 
  • I miejsce na Festiwalu im. Ryśka Riedla, Tychy Paprocany, 2008 
  • I miejsce na XXX Jubileuszowym Ogólnopolskim Spotkaniu Młodych Autorów i Kompozytorów Piosenki "SMAK 2008" w Myśliborzu
  • udział w charakterze gości w festiwalu Solo Życia, organizowanym przez Mietka Jureckiego. Lublin 2008.
  • uczestnictwo w festiwalu FAMA 2008, Świonujście, po rekomendacji uzyskanej w lokalnych eliminacjach
  • udział w finale Festiwalu Łódźstock 2008 w Łodzi, po zwycięstwie w szczecińskich eliminacjach.
  • udział w charakterze gości wfestiwalu Akustyczeń 2009, w  Szczecinie - wspólny akustyczny koncert z Big Fat Mamą.
  • udział w programie TVP 2 "Hit Generator" po rekomendacji uzyskanej w eliminacjach ogólnopolskich w Warszawie (2009).
  • udział w sesji nagraniowej do płyty z wierszami Tadeusza Gajcego na 65 Rocznicę Powstanie Warszawskiego (2009).
  • Zakwalifikowanie do finału międzynarodowego festiwalu ROCK NOCĄ 2010, odwołanego w ostatniej chwili przez siły wyższe.
  • pierwsze miejsce na ogólnopolskim festiwalu Spring Rock Festival w Nowej Soli.
ilustracja
Dudnienie, które słychać w utworach Fat Belly Family to Michał i jego nieudolne próby zwrócenia na siebie uwagi sąsiadki z bloku obok (tak, tej z tym wrednym pudelkiem). Udała mu się ta sztuka dopiero, gdy firma Mayones ulitowała się nad nim i sprzedała mu dwie nowe basówki: bielutką Jabba 5 oraz mroczną Be 5 Gothic, a to i tak tylko dlatego, że niosąc oba instrumenty przez osiedle z wrodzoną sobie gracją prawie wybił jej oko gryfem. Poniższe recenzje to jego kolejna próba popisania się przed uroczą damą. Życzymy Państwu miłej lektury a Michałowi mimo wszystko powodzenia.
Jabba Classic 5 to z założenia prosta konstrukcja oparta na prastarej recepcie. Bolt-on, klasyczne gatunki drewna - klon, olcha, palisander. Dwa single typu jazz bass bez nadmiaru kabelków i pokręteł. Instrument ten jest bardzo wszechstronny, bardzo dużo zależy od tego kto i jak na nim gra.
Basista lubujący się w burzeniu karmników dla sikorek za pomocą nieuzasadnionego poziomu głośności znajdzie w nim mocne, pełne brzmienie, świetnie współbrzmiące z przesterowanymi gitarami i psychopatycznym podejściem do perkusji.
Jabba to instrument, w którym nic mi nie przeszkadza i jedyne czym muszę się przejmować to własne braki w artykulacji - a to chyba wszystko czego można wymagać od instrumentu.
Podstawową, niezbędną cechą każdej dobrej gitary jest to, że brzmi ona dobrze OD RAZU - bez potrzeby kręcenia korektorem, kombinowania z preampami, ustawiania i odprawiania wszelkich odmian voodoo.
W większości przypadków w warunkach koncertowych akustyk poświęca na basówkę relatywnie niedużo czasu - często minutę, dwie, zwłaszcza jeśli są to wszelkiego rodzaju festiwale z wieloma zespołami. Jeśli bas nie brzmi dobrze od razu, są bardzo niewielkie szanse, że będzie miał czas i ochotę, by coś z tym zrobić. 
Be5 jest instrumentem który brzmi dobrze, od razu. Moja wersja, wyposażona w pickupy EMG i hebanową podstrunnicę brzmi bardzo mocno, dzięki naturalnej kompresji nadaje się świetnie do wszelkich mocniejszych odmian muzyki - ma wyraźny, fajnie brzmiący środek pasma który bez problemu przebije się przez ścianę gitar. Sprawdziłem go też w warunkach kameralnego koncertu unplugged w niewielkim pubie - obyło się bez reklamacji.
Be5 mogę z czystym sumieniem polecić każdemu basiście który lubi nowoczesne, warczące, skompresowane brzmienie z wyeksponowanym środkiem pasma i potrzebuje instrumentu bardzo wygodnego, takiego który dzielnie zniesie zestrajanie i agresywniejsze techniki gry.
Dalszy ciąg recenzji Be >>>
Więcej informacji o Fat Belly Family:
Zdjęcia:
Przemysław Pielecki